Zuzia lalka nieduża

Tym razem cierpliwość osoby oczekującej

na efekt mojego zmagania się z materią, wystawiłam na prawdziwą próbę.

Jakiś czas temu otrzymałam prośbę o uszycie lali.

Nie chodziło o tildowego anioła, 

ani o wymuskaną modnisię.

Lala miała przypominać taką retro szmaciankę,

z włóczkowymi czarnymi włosami, 

Ubrana miała być w czerwoną bluzkę i czarne spodnie.

Zadanie wcale nie było łatwe do zrealizowania.

Mam nadzieję, że choć trochę 

spełniłam oczekiwania.

Proszę oto ona

"Zuzia lalka nieduża

 i na dodatek cała ze szmatek..."

 :)

"Zuzia lalka niewielka
Bródka malutka
Nos jak muszelka
Oczy ma jak pięć złotych
wełniane loki a w główce marzeń sto."

Ulubieńcy z kreskówki

Kolejne szyciowe wyzwanie za mną.

Być może, ktoś czytając dzisiejszego posta 

uśmiechnie się pod nosem.

Pchiiii powie, też mi coś uszyć dwie lale.

No fakt wyzwaniem były dwie lale.

Ale każda trochę inna, a na dokładkę miały być podobne

do bohaterów pewnej kreskówki.

Z zadania chciałam wywiązać się najlepiej jak potrafię,

bo chłopaki miały powędrować do małej Hani,

u której pod czułą opieką mieszka 

moja pierwsza Królisia :)

 

 

Muszę przyznać, że namęczyłam się bardzo. 

Najpierw nad przygotowaniem wykrojów.

Później szycie szczególnie, główek było wyzwaniem.

Nie powiem ile kawałków wylądowało w koszu.

A ubranie golasów też nie było łatwe,

bo w koszulach wyglądali jak w kaftanach bezpieczeństwa ihihihi

A uszycie trykocików w tym rozmiarze, do prostych nie należało.

W końcu z pewną dozą nieśmiałości 

mogłam zaprezentować, rodzicom Hani co udało mi się uszyć.

 

Chłopaki zostali zaakceptowani jupi!

W ukryciu czekają 

na dzień urodzin, kiedy to odegrają rolę swojego życia

...prezentu niespodzianki :)

 

Czy są wystarczająco podobni do ulubionych bohaterów

 i czy podbiją serce Hani?
Z ogromną niecierpliwością czekam na werdykt.

A Rodziców Hani pozdrawiam bardzo serdecznie.

I jeszcze raz bardzo dziękuję :)

 

Poranna kawka

Kolejny tydzień przed nami. 

Poprzedni minął nie wiadomo kiedy... ech.

Aby się wzmocnić przed wyzwaniami codzienności,

przysiadłam na chwilkę z poranną kawką.

Zaglądam tu i tam, cieszę oczy pięknymi zdjęciami,

podziwiam cudne prace blogowych koleżanek.

Gdzieniegdzie widać już przygotowania do świąt,

a ja jeszcze nie zrealizowałam wszystkich jesiennych projektów!

W prezentowaniu tych zrealizowanych też mam zaległości.

Dziś pokażę dwie lale. 

Wrzosowe panienki,

Dość długo czekają na prezentację sesji zdjęciowej

i niecierpliwie przestępują z nóżki na nóżkę;)

Wykrój z którego szyłam do tej pory lekko zmodyfikowałam.

Zmieniłam rączki i przede wszystkim nóżki.

Dzięki temu moje lale po raz pierwszy mają buciki.

I to jakie... pięknie sznurowane o proszę tadam...

 Zmykam do pracy. 

Trzymajcie za mnie kciuki bo dzisiaj ciężka próba przede mną.

Kwieciście

 Czy czujecie, że wakacje mają się ku końcowi?

Ja niestety tak, ten uścisk w żołądku to jednoznaczny sygnał :(

A tyle jeszcze zostało do zrobienia.

Z tego wszystkiego nie wiem na czym się skupić.

Czy kończyć prace domowo ogrodowe, czy szyć, czy po prostu

wyłożyć się z książką i korzystać z ostatnich wolnych dni?

Co radzicie?

Zanim na coś się zdecyduję przedstawiam 

propozycję dziewczęcych dekoracji.

Tym razem kwieciście, nie różowo.

Te literki z dziurkami w środku były prawdziwym wyzwaniem.

 A taka podusia lalusia od dawna za mną chodziła.

Mistrzynią w ich tworzeniu jest cassia. wu

 I na koniec dwie poszeweczki.
Materiał inny, ale też kwiecisty:)